Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μάνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μάνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14 Φεβ 2015

Αρχαιότατη ταφή εναγκαλισμού άνδρα και γυναίκας βρέθηκε σε ανασκαφή στον Διρό!

Δεν υπάρχουν σχόλια :
  Μια διπλή αδιατάρακτη ταφή νεαρών ενηλίκων, άνδρα και γυναίκας, σε στάση εναγκαλισμού, καθώς και μια δεύτερη διπλή αδιατάρακτη ταφή νεαρών ενηλίκων, άνδρα και γυναίκας, σε εξαιρετικά συνεσταλμένη στάση σε συνάφεια με σπασμένες αιχμές βελών, αποτελούν δύο από τα σημαντικότερα ευρήματα της ανασκαφής στη θέση «Ξαγκουνάκι» στον περιβάλλοντα χώρο του σπηλαίου Αλεπότρυπα, που εντάσσεται στο πενταετές Ανασκαφικό και Μελετητικό έργο Διρού. 



  Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, που έκανε τη σχετική ανακοίνωση, οι ταυτόχρονες διπλές ταφές δεν είναι συχνό φαινόμενο και πολύ περισσότερο συχνό αρχαιολογικό εύρημα. Επιπλέον οι διπλές ταφές σε στάση εναγκαλισμού είναι εξαιρετικά σπάνιες και αυτή του Διρού αποτελεί μια από τις αρχαιότερες του κόσμου, αν όχι την αρχαιότερη, μέχρι σήμερα. Έχει χρονολογηθεί με άνθρακα C14 στο 3800 πΧ, ενώ ανάλυση DNA των οστών των δύο ατόμων απέδειξε ότι πρόκειται για έναν άνδρα και μία γυναίκα. Σε στρώματα της Τελικής Νεολιθικής από το 4200 ως το 3800 πΧ αποκαλύφθηκαν επίσης: διπλή αδιατάρακτη, πρωτογενής παιδική ταφή σε αγγείο, καθώς και αδιατάρακτη ταφή εμβρύου. 



  Το πρόγραμμα, που ολοκληρώθηκε το 2014, πραγματοποιήθηκε υπό τη διεύθυνση του επίτιμου εφόρου Αρχαιοτήτων δρ. Γ.Α. Παπαθανασόπουλου από διεπιστημονική ομάδα της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδας (υπεύθυνη δρ. Α. Παπαθανασίου) σε συνεργασία με Έλληνες και ξένους επιστήμονες και υπό την εποπτεία των Ε΄ΕΠΚΑ και 5ης ΕΒΑ. Στόχο του είχε την ολοκλήρωση των ερευνών και την προετοιμασία της δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της μακροχρόνιας ανασκαφής στο σπήλαιο Αλεπότρυπα και την ανασκαφική διερεύνηση του περιβάλλοντος χώρου.



  Νέες χρονολογήσεις και εξειδικευμένες αναλύσεις, διεύρυναν σημαντικά την περίοδο χρήσης του σπηλαίου από την Αρχαιότερη ως την Τελική Νεολιθική (6.000- 3.200 πΧ) και επιβεβαίωσαν την μακροχρόνια λειτουργία του ως οικιστικού και ταφικού χώρου. 



  Στα υπερκείμενα στρώματα αποκαλύφθηκε κυκλικό οστεοφυλάκιο, διαμέτρου τεσσάρων μέτρων, ορισμένο από αργούς λίθους, που φέρει βοτσαλόστρωτο δάπεδο. Μεγάλη ποσότητα ανθρώπινων σκελετικών καταλοίπων, που αντιπροσωπεύουν δεκάδες ατόμων, περισυλλέχθηκε από την επιφάνεια του δαπέδου σε συνάφεια με χαρακτηριστικά ευρήματα της ΥΕ ΙΙΙ (Μυκηναϊκής Εποχής) όπως κεραμική, χάντρες, εγχειρίδιο. Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική κατασκευή για την προσχεδιασμένη μεταφορά και δευτερογενή ταφή δεκάδων ατόμων, αποτελεί μοναδικό παράδειγμα στην Μυκηναϊκή Εποχή. 



  Όπως αναφέρει το ΥΠΠΟ, η προκαταρκτική μελέτη κατέδειξε ότι βρίσκονται σε δευτερογενή απόθεση, μεταφέρθηκαν δηλαδή από την αρχική θέση ταφής τους στο «Ξαγκουνάκι». Στην ευρύτερη περιοχή του σπηλαίου δεν έχουν μέχρι στιγμής εντοπισθεί κατάλοιπα οικισμού της Μυκηναϊκής Εποχής, παρά τη συστηματική επιφανειακή έρευνα. Η πλησιέστερη θέση αυτής της εποχής βρίσκεται στον Άγιο Βασίλειο, σε απόσταση τουλάχιστον 40 χιλιομέτρων από την Αλεπότρυπα. 



  Η συνέχιση της έρευνας θα συμβάλει στην αποσαφήνιση αυτών των ζητημάτων. Προς το παρόν μπορεί να διατυπωθεί με ασφάλεια η υπόθεση, ότι η περιοχή του σπηλαίου λειτούργησε επί χιλιετίες στη συλλογική μνήμη των ομάδων ως χώρος απόθεσης των νεκρών τους, αναφέρει το υπουργείο. 



http://www.flynews.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15435:2015-02-13-08-32-48&catid=49:2012-02-08-08-19-43http://www.flynews.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15435:2015-02-13-08-32-48&catid=49:2012-02-08-08-19-43
Διαβάστε περισσότερα »

7 Ιουν 2014

video - πανέμορφη Λακωνία!

Δεν υπάρχουν σχόλια :
  Δείτε ένα video για τον ξεχωριστό τόπο μας! τη Λακωνία μας!

  μοναδική ομορφιά φύσης και τοπίων όλο το χρόνο, πολύτιμα μνημεία και αξιοθέατα που ελκύουν επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη μας!

  Ας προσπαθήσουμε να προστατέψουμε τον όμορφο τόπο μας για να τον χαρούν πολλές γενιές ακόμη!

        -        -        -        -        -        -      -      -      -      -      -      -      -      -      -     

      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -      -     


https://www.youtube.com/watch?v=7EcT4QxRf0khttps://www.youtube.com/watch?v=7EcT4QxRf0khttps://www.youtube.com/watch?v=7EcT4QxRf0khttps://www.youtube.com/watch?v=7EcT4QxRf0k
Διαβάστε περισσότερα »

20 Μαΐ 2014

«Από την αρχαία ελληνική τραγωδία στο μοιρολόι της Μάνης» - “ Από 26-28 Ιουνίου το παγκόσμιο συνέδριο του συλλόγου «Οι Αμαζόνες» ”

Δεν υπάρχουν σχόλια :
  “ Από 26-28 Ιουνίου το παγκόσμιο συνέδριο του συλλόγου «Αι Αμαζόνες» ” 

  ΣΠΑΡΤΗ. Το παγκόσμιο συνέδριό του, διοργανώνει ο σύλλογος «Οι Αμαζόνες» στο διάστημα 26-28 Ιουνίου στον Πύργο Δυρού Αν. Μάνης. 

  Θέμα του συνεδρίου, που θα λάβει χώρα στο ξενοδοχείο «Πύργοι της Εδέμ» στη Χαρούδα, είναι: «Από την αρχαία ελληνική τραγωδια στο μοιρολόι της Μάνης (Η συνέχεια της Αρχαίας Τραγωδίας, είναι το καλά διατηρημένο μοιρολόϊ, στη δωρική του διάλεκτο στη Μάνη)». 

  Ο σύλλογος απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα προς τους ενδιαφερομένους, φιλολόγους, δημοσιογράφους, συγγραφείς και ειδικούς που παράγουν μοιρολόι και θέλουν να λάβουν μέρος ως ομιλητές ή λέγοντας ένα αθησαύριστο μοιρολόι της Μάνης στο Διεθνές Συνέδριο στον Πύργο Δυρού Λακωνίας με θέμα: Από την Αρχαία τραγωδία στο Μοιρολόι της Μάνης, στις 26, 27 και 28 Ιουνίου του 2014. 

  Ο διαγωνισμός απευθύνεται στους μελετητές και συλλέκτες των μοιρολογιών, αλλά και στους μαθητές, προκειμένου να παρουσιάσουν πρωτότυπη εργασία, επεξεργασίας και κατανόησης της Αρχαίας Ελληνικής Τραγωδίας και η σχέση της με το Μοιρολόι της Μάνης. 

  Η μοναδικότητα του Μανιάτικου μοιρολογιού παγκόσμια και η διατήρηση του στους αιώνες (γλώσσα μετρική και μουσική). 

  Ο διαγωνισμός λήγει στις 10 Ιουνίου 2014. 

  Η επιβράβευση των τριών σελίδων (όχι περισσότερες) θα γίνει 28 Ιουνίου στο Πνευματικό Κέντρο του Πύργου Δυρού Λακωνίας(στα Σπήλαια Δυρού). 

  Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καλούνστα τηλέφωνα: 

  Τηλ: 210 8259468, τηλ./Φαξ: 210 8814294 και κινητό: 697 2165544 

http://www.notospress.gr/article.php?id=17224http://www.notospress.gr/article.php?id=17224
Διαβάστε περισσότερα »

11 Μαΐ 2014

«Ένα Μουσείο αφηγείται», στον Πύργο Πικουλάκη στην Αρεόπολη

Δεν υπάρχουν σχόλια :
  ΣΠΑΡΤΗ. Τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων τιμά και φέτος η 5η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, συμμετέχοντας σε εικαστικό δρώμενο πλαισιωμένο από βιωματικό εργαστήρι για παιδιά και ενήλικες υπό τον τίτλο «Ένα Μουσείο αφηγείται». 

  Το εργαστήρι θα φιλοξενηθεί στο Μουσείο του Πύργου Πικουλάκη, στην Αρεόπολη, το Σάββατο 17 Μαΐου. 

  Με αφετηρία τη μόνιμη έκθεση με τίτλο «Ιστορίες θρησκευτικής πίστης στη Μάνη», οι επισκέπτες θα περιηγηθούν με τη συνοδεία αρχαιολόγου και θα γνωρίσουν εκθέματα του μουσείου, ιδιαίτερα της ενότητας που προέρχεται από την ανασκαφή στο Κάστρο Τηγανίου, το οποίο ταυτίζεται με το βυζαντινό κάστρο της Μαΐνης. 

  Παράλληλα, θα γίνουν μάρτυρες ενός σιωπηλού διαλόγου ανάμεσα σε εκθέματα του μουσείου και σε σύγχρονα έργα τέχνης της εικαστικού Μαρίας Οικονόμου. 

  Στη διάρκεια βιωματικού εργαστηρίου που θα ακολουθήσει και θα συντονίσει η Μαρία Οικονόμου, τα παιδιά αλλά και οι ενήλικες θα αποτυπώσουν τις εντυπώσεις τους με χρώματα σε χαρτί και θα ενώσουν τις δημιουργίες τους σε μια μεγαλύτερη επιφάνεια κατασκευάζοντας ένα κολάζ. 

  Το τελικό έργο θα εκτεθεί στην αίθουσα προβολών του Μουσείου.  
   
  Η δραστηριότητα, διάρκειας περίπου μιας ώρας, θα είναι επαναλαμβανόμενη από τις 10:30 έως τις 13:30. 

  Απαραίτητη είναι η τηλεφωνική προσυνεννόηση (τηλ. επικ. κα Γ. Κατσουγκράκη: 27310 28503/25363). 

  Η είσοδος στο Μουσείο θα είναι ελεύθερη στις 17 και 18 Μαΐου. 

http://www.notospress.gr/article.php?id=17056
http://www.notospress.gr/article.php?id=17056
Διαβάστε περισσότερα »

17 Μαρ 2014

ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ. 17 Μαρτίου 1821. Η Μάνη επαναστατεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Η Μάνη, βασικός συντελεστής της επιτυχίας της επανάστασης και του αγώνα, παρέμεινε απόρθητη μπρος στους Τούρκους. Μεγάλη μέρα για το ελληνικό έθνος, για τον ελληνισμό ολάκερο, από τη μια άκρη του κόσμου έως την άλλη! Η ανύψωση της πρώτης επαναστατικής σημαίας. Ύστερα από πρόσκληση του Πετρόμπεη την 17η Μαρτίου 1821, συγκεντρώθηκαν όλοι οι Μανιάτες οπλαρχηγοί στην Τσίμοβα, τη σημερινή ΑΡΕΟΠΟΛΗ, που ήταν η πρωτεύουσα των Μαυρομιχαλαίων. Εκεί «συνεννοήθησαν να λάβωσι τα όπλα κατά των Τούρκων», όπως μαρτυρεί ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης και ο παριστάμενος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ανέλαβε να διαβιβάσει την απόφαση αυτή στους οπλαρχηγούς της Μεσσηνίας, της Αρκαδίας και της Αχαΐας. Στην τοπική παράδοση, το γεγονός διασώθηκε σαν θρύλος, σύμφωνα με τον οποίο όλοι οι οπλαρχηγοί συγκεντρώθηκαν στην πλατεία της πόλης μπροστά στο ναό των Ταξιαρχών και στη θέση «Κοτρώνι» ύψωσαν την πρώτη ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, πρόχειρα κατασκευασμένη από λευκό ύφασμα, με γαλάζιο σταυρό στο κέντρο. Στην επάνω πλευρά έγραφε «Νίκη ή Θάνατος» (και όχι «ελευθερία», γιατί η Μάνη θεωρείτο ελεύθερη), και στην κάτω «Ταν ή επί Τας». Η σημαία ευλογήθηκε από τους ιερείς και όλοι οι αρχηγοί, μαζί με τον Πετρόμπεη, ορκίσθηκαν ότι ενωμένοι θα αγωνιστούν για την ελευθερία του έθνους. Το νέο της κήρυξης της επανάστασης διαδόθηκε από τη Μάνη στην υπόλοιπη Πελοπόννησο. Ακολούθησαν λίγες ημέρες για τη συγκέντρωση των πολεμιστών και την οργάνωση των σωμάτων και αμέσως σημειώθηκαν δύο εξορμήσεις των Μανιατών. Η πρώτη, από τους αρχηγούς της Ανατολικής Μάνης υπό τους Γρηγοράκηδες προς τη Μονεμβασιά και το Μυστρά το απόγευμα του Σαββάτου 19 Μαρτίου, όπως πιστοποιείται από επιστολή του Πρωτοσύγκελλου Γεράσιμου προς τον Παναγιώτη Κοσονάκο, όπου γνωστοποιείται η έναρξη του πολέμου και μεταφέρεται η προτροπή για τη διάδοση της είδησης. Οι αρχηγοί της Δυτικής Μάνης υπό τον Πετρόμπεη κινήθηκαν προς την Καλαμάτα. Πρώτος μπήκε στην πόλη την 20ή Μαρτίου ο γιος του Πετρόμπεη Ηλίας, ηγούμενος σώματος Μανιατών, με την πρόφαση ότι θα ενίσχυε την τοπική τουρκική φρουρά. Την επόμενη ημέρα ακολούθησαν όλοι οι οπλαρχηγοί και την 23η Μαρτίου κατέλαβαν αναίμακτα την πόλη και παρακολούθησαν την πρώτη επίσημη δοξολογία. Στη συνέχεια, συνέταξαν την προκήρυξη, που υπέγραφε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης φέροντας τον τιμητικό τίτλο του «Αρχιστρατήγου των σπαρτιατικών δυνάμεων», με την οποία γνωστοποιούσαν στις ευρωπαϊκές δυνάμεις την απόφαση του ελληνικού έθνους να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό και ζητούσαν τη συνδρομή τους.

Ο Όρκος Των Μανιατών στις 17 Μαρτίου 1821.. Διαβάστε πως ξεκίνησε η Επανάσταση..!!!

Διαβάστε περισσότερα »

22 Φεβ 2014

Το National Geographic τιμά την Πελοπόννησο

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Το National Geographic τιμά την Πελοπόννησο               
15 φωτογραφίες με τις οποίες οι Λονδρέζοι ανακαλύπτουν τον Μοριά                   
Εκδήλωση με τίτλο «Η Πελοπόννησος στην Καρδιά του Λονδίνου» φιλοξενεί το κατάστημα του National Geographic στη βρετανική πρωτεύουσα μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου.                
Οι Λονδρέζοι έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τις ομορφιές του Μοριά μέσα από φωτογραφίες, βίντεο, ενημερωτικά φυλλάδια και γευσιγνωσία παραδοσιακών προϊόντων.               
«Πρόκειται για μια καταπληκτική εμπειρία όχι μόνο για όσους λατρεύουν την Πελοπόννησο, αλλά και για τους Λονδρέζους, που θέλουν να μάθουν για τη ζωή εκεί», δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής του καταστήματος, Άρθουρ Φέγκον.               
«Η Πελοπόννησος είναι ένα μέρος που μπορεί να εμπνεύσει τον κάθε άνθρωπο.                                
Όχι μόνο από τις φυσικές ομορφιές της, αλλά και από τη μοναδική ιστορία της.                
Ο επισκέπτης της θα εντυπωσιαστεί επίσης με τις εκπληκτικές της γεύσεις και τη φιλοξενία των ανθρώπων της» προσθέτει ο Φέγκον.               
Το κατάστημα βρίσκεται στην άκρως τουριστική και ακριβή συνοικία του Νάιτσμπριτζ, απέναντι από τα πολυκαταστήματα Χάροντς στο κέντρο του Λονδίνου.                
Η άρτια οργάνωση της εκδήλωσης είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για την προβολή της Πελοποννήσου.               
«Στόχος της εκδήλωσης είναι να προωθήσει την Πελοπόννησο ως τουριστικό προορισμό ολόκληρης της χρονιάς» αναφέρουν οι διοργανωτές.               
Ο δημοσιογράφος Πολ Γουίκινσον, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ειδικεύεται σε τουριστικούς οδηγούς για την Ελλάδα, δηλώνει:                
«Είμαι πολύ εντυπωσιασμένος από την έκθεση.                                
Μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η ποικιλία των προϊόντων, που προέρχονται από την περιοχή.                                
Πρέπει να σας ομολογήσω πως παρά το γεγονός ότι επισκέπτομαι την Ελλάδα τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο, κάποια από αυτά τα προϊόντα δεν τα ήξερα καθόλου».               
Στην ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ τι θα ξεχώριζε από την Πελοπόννησο, ο κ. Γουίκινσον απαντά:                                
«Πρώτα από όλα την ιστορία της, αμέσως μετά τις φυσικές ομορφιές της, τις ευκαιρίες για περιπέτειες που σου προσφέρει, τους ανθρώπους της και τις μοναδικές της παραλίες».               
Σημειώνεται ότι η διοργάνωση θα «ταξιδέψει» και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης, όπως το Παρίσι, η Βιέννη, το Μόναχο, το Ντίσελντορφ και η Στοκχόλμη.                
Οι πόλεις αυτές έχουν επιλεγεί, καθώς έχουν απευθείας πτήσεις με την Καλαμάτα.               
Δείτε το άρθρο εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »

8 Φεβ 2014

Για 7η χρονιά τα λακωνικά προϊόντα στο Metro Αθήνας

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Για 7η χρονιά τα λακωνικά προϊόντα στο Metro Αθήνας
Μια ακόμη επιτυχημένη πριν ακόμη να ξεκινήσει, προώθηση των εξαιρετικών λακωνικών μας προϊόντων.
Υπέροχα δημιουργήματα της φύσης του Ταϋγετου, του Ευρώτα, του Πάρνωνα, της Μάνης ως τη Μονεμβασιά και την Ελαφόνησο, καμωμένα με αγάπη και μεράκι από παραγωγούς της Λακωνίας μας για όλους εσάς που θα βρεθείτε στην έκθεση το Μάρτη στο metro Συντάγματος.
Μην χάσετε αυτή την ευκαιρία:
Διαβάστε το δημοσίευμα:
 Για άλλη μια χρονιά οι Λάκωνες παραγωγοί ετοιμάζονται να εκθέσουν βιολογικά  και παραδοσιακά προϊόντα από κάθε γωνιά του νομού  στο Αθηναϊκό κοινό, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μετρό, στην πλατεία Συντάγματος.

Οι προετοιμασίες έχουν ήδη ξεκινήσει για την 7η Έκθεση Λακωνικών Προϊόντων που θα διεξαχθεί από τις 20 έως τις 22 Μαρτίου 2014, ενώ αυξημένο είναι το ενδιαφέρον νέων παραγωγών για συμμετοχή στην έκθεση.

Οι επισκέπτες της Έκθεσης θα έχουν την ευκαιρία να γευτούν και να προμηθευτούν εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, ελιές, κρασί, μέλι, αρωματικά φυτά, παραδοσιακά ζυμαρικά και γλυκίσματα, ψωμί και παξιμάδια, χωριάτικο λουκάνικο και σύγκλινο, καπνιστή πέστροφα και σολομό, και πολλά άλλα εκλεκτά προϊόντα από τα περίπτερα των εκθετών.

Την ευθύνη της διοργάνωσης έχει η Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Γιορτή Ελιάς και Λαδιού, με συνδιοργανωτές τους Φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης του Νομού.

Οι ενδιαφερόμενοι εκθέτες που δεν έχουν επικοινωνήσει μέχρι σήμερα με την οργανωτική επιτροπή, θα πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα στα τηλ. 27310 94123  και 6949 981664, διότι τα περίπτερα είναι περιορισμένα.  



Διαβάστε περισσότερα »

24 Ιαν 2014

ΤΑΞΙΔΙ στον ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ της ΜΑΝΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Ένας τόπος με πολλή δύναμη, με ιδιαίτερη ενέργεια, σκληρός, πανέμορφος, με μια διάχυτη αίσθηση ελευθερίας!
Δείτε τις φωτογραφίες πατώντας τους ακόλουθους συνδέσμους:

Πολύτιμες φωτογραφίες από την Ανατολική Μάνη του 1930. Mας λέει ο κ. Νικόλας Καλαποθαράκος: "...Δέστε τις Μανιάτισσες να φτιάχνουν σαπούνι στη φωτογωνία, να γνέθουν, να κάθονται στον αργαλιό, και τη σπάνια φωτογραφία με τη Μανιάτισσα να οργώνει με γαϊδούρι και αγελάδα σαν ζευγάρι. Πετάξτε από το Σταυρί ατο Εξωχώρι, στό Οίτυλο, στην Κίττα στον Γερολιμένα. Θαυμάστε το Γύθειο του 1935 σε κείμενο του Τζωρτζόπουλου, και μετά στην Αρεόπολη για να διαβάσετε τα κείμενα του Γ. Φτέρη και του Κ.Ουράνη για την Μάνη...".

Από το mani voice:



Διαβάστε περισσότερα »

22 Ιαν 2014

Η Δημοσίευση Της Washington Post Για Τη Μάνη

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Η Δημοσίευση Της Washington Post Για Τη Μάνη
Ένα βιωματικό άρθρο – αφιέρωμα στη γραφική και γεμάτη εκπλήξεις περιοχή της Μάνης, δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της η κορυφαία αμερικάνικη εφημερίδα, Washington Post, στο οποίο ο συντάκτης του – ένας Αμερικανός συγγραφέας – αναφέρει την προσωπική του εμπειρία, αναδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο τις ομορφιές της χώρας μας, αλλά και τα μαθήματα ζωής, που πήρε και θα του μείνουν αξέχαστα.
Του Roberto Loiederman*
“Αυτό, που πραγματικά επιθυμούσαμε όλοι, ήταν ένα ευχάριστο μέρος για μια οικογενειακή, 10ήμερη απόδραση. Η γυναίκα μου κι εγώ, ο αδερφός της και η σύζυγος του και η 93 ετών πεθερά μου, δηλαδή μια παρέα πέντε ατόμων, που συνδέονται με δεσμούς αίματος, γάμου και κοινής ιστορίας.
Αυτό που ζήσαμε ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα reunion.
Επειδή οι συγγενείς της γυναίκας μου δεν ήθελαν να ταξιδέψουν μακριά από το σπίτι τους στο Ισραήλ, αποφασίσαμε να συγκεντρωθούμε όλοι στην Ελλάδα. Αφού έψαξα σε ταξιδιωτικές ιστοσελίδες, βρήκα ένα κατάλληλο σπίτι στην Μάνη της Πελοποννήσου, όπου κανείς από εμάς δεν είχε πάει ποτέ.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, το σπίτι ήταν σε ένα μη τουριστικό χωριό, αρκετά χιλιόμετρα πάνω από την ακτή, οπότε θα χρειαζόμασταν αυτοκίνητο για να πάμε στην παραλία, σε ένα εστιατόριο ή για να βρούμε το κοντινότερο ΑΤΜ.
Θέλαμε πραγματικά να το κάνουμε αυτό;
Η γυναίκα μου, η Μπέτυ, είχε άλλες ανησυχίες. Δεδομένων των οικονομικών προβλημάτων στην Ελλάδα, αναρωτιόταν πως θα ήταν τα πράγματα σε ένα μικρό χωριό.
Θα υπήρχαν οι στοιχειώδεις υπηρεσίες; Μετά από ένα καθησυχαστικό, ηλεκτρονικό διάλογο με τους ιδιοκτήτες, νοικιάσαμε το σπίτι.
Συναντηθήκαμε με τους συγγενείς στο αεροδρόμιο της Αθήνας, στη συνέχεια οδηγήσαμε το νοικιασμένο μας αυτοκίνητο διασχίζοντας την Πελοπόννησο, προς την Καλαμάτα, όπου, ναι, φάγαμε εξαιρετικές ελιές. Από εκεί πήραμε το φιδωτό δρόμο, δύο λωρίδων, προς το νότο, με το Μεσσηνιακό κόλπο στα δεξιά μας και τον Ταΰγετο στα αριστερά μας.
Είναι μια συναρπαστική είσοδος στη Μάνη, μια χερσόνησο, που εξέχει προς τη Μεσόγειο, θυμίζοντας το σκληρό, κυρτό δάχτυλο μιας μάγισσας.
Μια ώρα αργότερα, στη Στούπα, μια παραλιακή πόλη που κατακλύζεται από Βορειοευρωπαίους, πήραμε τηλέφωνο την Ντέμπορα, μια Ιρλανδέζα που διαχειρίζεται το ενοικιαζόμενο σπίτι. Η ξανθιά, νευρική Ντέμπορα έφτασε με ένα τρίτροχο όχημα. Μας είπε ότι είχε ζήσει στη Μάνη για χρόνια και είχε γεννήσει τα παιδιά της εκεί. Εκτός από τη ενοικίαση ακινήτων, νοικιάζει άλογα, που έχει φέρει από την Ιρλανδία και προσφέρει μαθήματα ιππασίας.
Με χαρά μας ανέφερε ότι το δικό της σπίτι, σε ένα γειτονικό χωριό, δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα και νερό. Ακολουθήσαμε τη Ντέμπορα μέχρι το Νεοχώρι.
Καθώς πλησιάζαμε το χωριό, αντί να συνεχίσει στο γεμάτο ζιγκ-ζαγκ δρόμο, επέλεξε να ανέβει μια απότομη ανηφόρα. Το όχημα της έκανε διάφορους ελιγμούς, αναγκάζοντάς με να χρησιμοποιώ το χειρόφρενο και να αλλάζω συχνά ταχύτητα, με την Μπέτυ δίπλα μου να λαχανιάζει από αγωνία. Στο Νεοχώρι, τα σοκάκια δεν είναι πολύ μεγαλύτερα από ένα αυτοκίνητο. Ανακουφισμένοι, φτάσαμε στον προορισμό μας ανέπαφοι.
Το Νεοχώρι, από όσο μπορούσαμε να δούμε, ήταν καθαρό και ήσυχο. Ίδιο με την απεικόνιση στην ιστοσελίδα, το ενοικιαζόμενο ήταν ένα πέτρινο σπίτι, πλήρως ανακαινισμένο, με σύγχρονο εσωτερικό, με πολλές συσκευές εξοικονόμησης ενέργειας και ζεστές πινελιές.
Ρώτησα τη Ντέμπορα για την ασφάλεια. “Μην ανησυχείτε για αυτό”, μου είπε κλείνοντας μου το μάτι. “Υπάρχουν φρουροί, που προστατεύουν το σπίτι. Θα δείτε.”
Μετά την εγκατάσταση μας, συγκεντρωθήκαμε στο επάνω αίθριο, που είχε θέα στον κόλπο και τα βουνά. Ήπιαμε τσάι, απολαμβάνοντας το λάλημα των πετεινών, τον μοναδικό ήχο στο χωριό.
Σταδιακά, αρχίσαμε να ακούμε και έναν ακόμα ήχο: Φωνές. Έξι γυναίκες, διαφόρων ηλικιών είχαν εγκατασταθεί έξω από την πόρτα μας, μιλώντας δυνατά. Μας διώχνουν από το χωριό; Ανατριχιαστικές σκηνές από το “Ζορμπάς ο Έλληνας ” έλαμψαν στο μυαλό μου.
Όπως αποδείχθηκε , οι γυναίκες συγκεντρώνονται εκεί κάθε απόγευμα για να καθαρίσουν τα λαχανικά τους και να κουβεντιάσουν. Η μεγαλύτερη, ντυμένη “Ελληνίδα Χήρα” καθάριζε άνθη κολοκυθιού.
Αυτοί ήταν λοιπόν οι φρουροί;
Τους είπα καλημέρα και στη συνέχεια διόρθωσα τον εαυτό μου, καλησπέρα. Οι γυναίκες, προφανώς θέλοντας να συνδεθούν μαζί μας, απάντησαν με χαμόγελα και ένα κύμα ερωτήσεων. Δυστυχώς, είχα εξαντλήσει τις γνώσεις μου της ελληνικής, έτσι χαμογέλασα βλακωδώς και ανασήκωσα τους ώμους.
Μονοπάτια και ταβέρνες
Πριν από το ταξίδι, είχα διαβάσει το βιβλίο του Πάτρικ Λι Φέρμορ “Μάνη: Ταξίδια στη Νότια Πελοπόννησο”, ένα λυρικό πορτρέτο των κατοίκων της Μάνης, οι οποίοι, σύμφωνα με το συγγραφέα, επέζησαν χάρη στο θάρρος, την εφευρετικότητα και την άγρια ανεξαρτησία τους. Έχουν απωθήσει εισβολείς, κατάφεραν να εξασφαλίσουν τα προς το ζην από μια άγρια γη και διατήρησαν το καλό τους χιούμορ.
Την επόμενη μέρα, εμπνευσμένος από τον ατρόμητο Φέρμορ, ξύπνησα την αυγή και περπάτησα μόνος κατά μήκος ενός στενού μονοπατιού, στρωμένου με επίπεδες πέτρες σε περίεργα μεγέθη. Μέρος της διαδρομής από το Νεοχώρι μέχρι το γειτονικό χωριό ήταν χορταριασμένη, ακανθώδης και κατάφυτη. Η μυρωδιά του φασκόμηλου ήταν διάχυτη και κυκλάμινα φύτρωναν ανάμεσα στα βράχια.
Ψηλότερα, η διαδρομή περνούσε δίπλα από ελαιώνες. Όλα αυτά είχαν μια σκληρή, έντονη ομορφιά. Χρειάστηκε μια ώρα για να περπατήσω μέχρι την Καστάνια. Κοντά στην πλατεία του χωριού, μια γυναίκα, που στεκόταν μπροστά σε έναν πέτρινο τοίχο, μάζευε σύκα από ένα δέντρο που ήταν δίπλα σε ένα σπίτι και έμοιαζε εγκαταλελειμμένο.
Στην πλατεία, μια ομάδα ανδρών καθόταν έξω από δυο ταβέρνες, μιλώντας και πίνοντας ρετσίνα ή καφέ. Περιγράφοντας μια παρόμοια σκηνή τη δεκαετία του 1950, ο Φέρμορ έγραψε ότι οι κάτοικοι που συνάντησε στις ταβέρνες απέφευγαν να μιλούν για την πολιτική και αντ’ αυτού μιλούσαν για ναυάγια, για το Λόρδο Βύρωνα, την πτώση του Βυζαντίου, τη μετανάστευση των πουλιών ή τα κακά του να καπνίζεις χασίς.
Οι άνδρες στις ταβέρνες στην Καστάνια, ήταν αυτοί που μιλούν για χασίς και ναυάγια ή αυτοί που μιλούν για την πιθανή βύθιση του “πλοίου” της ελληνικής οικονομίας;
Αυτά που έλεγαν οι χωρικοί ήταν ακατανόητα για μένα, αλλά στη Μάνη δεν είδα κανένα σημάδι από ανθρώπους, που αναλώνονται με την οικονομία. Μακριά από τα κέντρα εξουσίας της Ελλάδας, η καθημερινή ζωή στα χωριά αυτά φαινόταν χωρίς βιασύνες και έννοιες.
Σε κάθε χωριό, σχεδόν όλη η διαθέσιμη γη χρησιμοποιείται για την παραγωγή τροφίμων. Στην κάθε πίσω αυλή καλλιεργούσαν κολοκυθάκια ή πεπόνια, αμπέλια, οπωροφόρα δέντρα, ελιές, λαχανικά και πολύ συχνά είχαν κότες.
Τις επόμενες ημέρες, είδα ότι κάθε χωριό στη Μάνη είναι μοναδικό, αλλά όλα έχουν τουλάχιστον δυο κοινά: γεωργική αυτοδυναμία και άνδρες, πολλές φορές και γυναίκες, που κάθονται σε ταβέρνες, μιλάνε, πίνουν και γελούν. Ο ρυθμός των ημερών Για τους πέντε μας, οι περισσότερες μέρες είχαν τον ίδιο ρυθμό.
Ενώ η Μπέτυ και τα πεθερικά μου κοιμόνταν ακόμα, εγώ σηκωνόμουν για την πρωινή μου εξόρμηση. Πίσω στο σπίτι, έφτιαχνα ζεστά δημητριακά και καφέ. Την ίδια στιγμή, η νύφη μου περπατούσε μέχρι τον κοντινό φούρνο και έφερνε φρεσκοψημένο ψωμί.
Καθόμασταν στην κάτω αυλή, στη σκιά του αμπελιού και απολαμβάναμε ντομάτες, γιαούρτι, τυρί και σταφύλια, από τα τσαμπιά που κρέμονταν πάνω από το κεφάλι μας. Νωρίς το απόγευμα οδηγούσαμε προσεκτικά στα στενά σοκάκια στο Νεοχώρι και στη συνέχεια φτάναμε στην παραλία.
Οι αμμώδεις παραλίες της Στούπας ήταν γεμάτες ομπρέλες και λάτρεις του ήλιου. Προτιμήσαμε την παραλία Πανταζή, νότια του Αγίου Νικολάου.
Ήταν μια βοτσαλωτή παραλία, χωρίς πολύ κόσμο, με ένα σνακ μπαρ, δημόσιες τουαλέτες και σκιερά δέντρα. Ήταν το τέλειο μέρος για διάβασμα και βουτιές στα ζεστά νερά του κόλπου.
Αργά το απόγευμα επιστρέφαμε στο σπίτι και καθόμασταν στο επάνω επάνω αίθριο, πίνοντας σπιτικό χυμό σταφυλιού και βλέποντας το ηλιοβασίλεμα στον κόλπο. Στην άλλη κατεύθυνση ήταν ο Ταΰγετος, η απότομη ράχη της Μάνης, που μερικές φορές καλύπτεται από σκοτεινά σύννεφα.
Ο αδερφός της γυναίκας μου και η σύζυγος του περπατούσαν αργά το απόγευμα, πριν από το δείπνο. Απτόητοι από το σκοτάδι, τα αδιάβατα φαράγγια ή την εξάντληση, αντιμετώπιζαν αυτή την πεζοπορία σαν μια άσκηση θάρρους στα Ιμαλάια. Κατά τη διάρκεια μιας έντονης πεζοπορίας, περιμένοντας να βρουν μια ταβέρνα με ζεστό φαγητό και κρύα ποτά, συνέχιζαν το περπάτημα προς τα πάνω και έβρισκαν μόνο πηγές με κρύο νερό στο βουνό και ένα δέντρο γεμάτο ώριμα σύκα, τα οποία και έτρωγαν.
Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία, πολύ σημαντικότερη από την ανάμνηση μιας ταβέρνας.
Είχαν μια ιστορία, που άξιζε να θυμούνται, δηλαδή έναν από τους λόγους που ταξιδεύουμε.
Σχεδόν κάθε βράδυ πηγαίναμε μέχρι τα παραθαλάσσια χωριά για δείπνο. Στο “Χθες και Σήμερα” , ένα κατάστημα δώρων και εστιατόριο στη Στούπα, η Βούλα Κυριακέα, η ευγενική ιδιοκτήτρια, μας είπε: “Εκατό χρόνια πριν, ένας νεαρός άνδρας ήρθε και στην Καλογριά για εξόρυξη. Ο Νίκος Καζαντζάκης”.
“Αυτός που έγραψε τον Ζορμπά;” αναφωνήσαμε.
Η Βούλα κούνησε καταφατικά το κεφάλι. “Προσέλαβε έναν μηχανικό ορυχείων, έναν μεγαλύτερο άνδρα που έσφυζε από ζωή. Το όνομά του; Ζορμπάς!”. Η Βούλα γέλασε, απολαμβάνοντας το παρελθόν της Μάνης, καθώς και το παρόν της . Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία γιατί ονόμαζε το εστιατόριο της “Χθες και σήμερα”.
Αργότερα, περπατούσαμε στον πεζόδρομο της Στούπας, που δεν έβλεπες κανένα πολυόροφο κτίριο, παρά μόνο τον κατάλληλο αριθμό από τουριστικά καταστήματα, εστιατόρια, μικρά ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Η Στούπα, η Καλόγρια και ο Άγιος Νικόλαος είναι ευχάριστα και παρθένα μέρη.
Λίγα χιλιόμετρα βόρεια είναι η όμορφη Καρδαμύλη, την οποία ο Φέρμορ ονομάζει “Αποκατεστημένο Βυζάντιο”. Πρόκειται για υπέροχα σημεία διακοπών. Μέρα με τη μέρα, μας μάγεψε και το Νεοχώρι, το “δικό” μας χωριό, με τις εκκλησίες, το αρτοποιείο και το άρωμα του, του ελαιώνες, τις βαμμένες πόρτες και τα πέτρινα σπίτια, των οποίων οι στέγες έμοιαζαν με τα φτερά του γερακιού.
Πάνω απ ‘όλα, περιμέναμε με αγωνία την ημερήσια συγκέντρωση έξω από την πόρτα μας. Κάθε φορά που οι γείτονες εμφανίζονταν, η νύφη μου ανακοίνωνε: “ Ακούστε! Η Βουλή των γυναικών του Νεοχωρίου ξεκίνησε τη συνεδρίαση!”
Σπηλιές και Ακροπόλεις
Ο Φέρμορ έγραψε ότι ο Πύργος Δυρού, με τους σταλαγμίτες και τους σταλακτίτες, τα απόκοσμα χρώματα και σχήματα, είναι οι σπηλιές, μέσω των οποίων γίνονταν οι διάσημες καταβάσεις στον Κάτω Κόσμο”.
Μια ώρα νότια από το Νεοχώρι, τα σπήλαια, τα οποία διασχίζει κάποιος με βάρκα, είναι αρκετά εντυπωσιακά, ακόμη και χωρίς τους μύθους. Αλλά μέσα, σέρνοντας τα δάχτυλά σας στο δροσερό νερό, είναι δελεαστικό να φανταστεί κανείς τον Ορφέα να προσπαθεί να οδηγήσει την αγαπημένη του Ευρυδίκη στον Κάτω Κόσμο. Πιο κάτω είναι το χωριό Βάθεια.
Ορατή από το επίπεδο της θάλασσας, η Βάθεια μοιάζει σαν μια συλλογή από πέτρινους πύργους στο χρώμα της καραμέλας. Ανεβαίνοντας το δρόμο, θα βρείτε δεκάδες ορθογώνια κτίσματα τριών και τεσσάρων ορόφων, που κάποτε ήταν οικογενειακά φρούρια.
Σήμερα είναι έρημα και άδεια. Χτισμένα εκατοντάδες χρόνια πριν, αυτά κτίρια υπήρξαν εμβληματικά για τη χιλιοτραγουδισμένη ανεξαρτησία της Μάνης. Παρείχαν προστασία από αντιμαχόμενους γείτονες, επιδρομείς, άλλα χωριά ή στρατεύματα εισβολής, αλλά δεν είχαν καμία προστασία κατά της οικονομικής ύφεσης. Έτσι σήμερα σχεδόν όλα αυτά τα μίνι – φρούρια, παρά τη θεαματική θέα τους, είναι κενά και καταρρέουν.
Αφήσαμε τη Βάθεια, οδηγήσαμε στο νότιο άκρο της χερσονήσου και στη συνέχεια, ώρες αργότερα, πήραμε μια λάθος στροφή και καταλήξαμε πίσω στη Βάθεια. Αλλά τώρα όλα ήταν πολύ διαφορετικά.
Ο δρόμος μέσα από το εγκαταλελειμμένο χωριό ήταν γεμάτος αυτοκίνητα από άκρη σε άκρη. Ένας γάμος ήταν σε εξέλιξη. Ένας γάμος; Σε ένα χωριό φάντασμα, γνωστό κυρίως για τις βεντέτες του; Παράξενο. Αλλά εκεί ήταν η νύφη, ο γαμπρός, οι επισκέπτες, ο ιερέας, τα φαγητά, η διακόσμηση, τα μπαλόνια, η μουσική, μια χαρούμενη γιορτή σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και μπαλκόνια.
Έμοιαζε τόσο ζωντανό, όπως το γέλιο στην ατυχία. Όπως ο χορός του Ζορμπά, μετά την καταστροφή ή όπως οι χωριανοί που πίνουν ρετσίνα σε μια ταβέρνα, ενώ η οικονομία της χώρας τους μπορεί να καταρρεύσει.
Πήγαμε στη Μάνη καθαρά από τύχη, για μια οικογενειακή συγκέντρωση. Αλλά καθώς οι μέρες περνούσαν, πάρα πολύ γρήγορα, κατάλαβα ότι είναι αδύνατο να περάσει κανείς χρόνο εκεί, χωρίς να πάρει τουλάχιστον μερικά μαθήματα ζωής.
*Ο Roberto Loiederman είναι ένας ανεξάρτητος κειμενογράφος και συν-συγγραφέας του “The Eagle Munity”, ενός συγγράμματος για το μοναδικό πλοίο στο οποίο έγινε ένοπλη ανταρσία, στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία.
News.gr



Διαβάστε περισσότερα »