Απερρίφθει από την τρόικα η πιθανότητα στήριξης των ευπαθών ομάδων από το "πλεόνασμα" του 2013.

Απερρίφθει από την τρόικα η πιθανότητα στήριξης των ευπαθών ομάδων από το "πλεόνασμα" του 2013.                    
Στο κενό έπεσε η υπόσχεση του πρωθυπουργού για διανομή του ποσού του πλεονάσματος στις ευπαθείς ομάδες.                     Είναι ένα τέχνασμα το οποίο δεν πιάνει πλέον.                      Ξυπνήσαμε.                    
Όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, έρχεται η κυβέρνηση, υπόσχεται κάτι, δείχνοντας τις καλές της προθέσεις, αφήνοντας το ζήτημα στη συνέχεια στα χέρια της "κακής" τρόικας.                    
Η κυβέρνηση, ο "καλός" της υπόθεσης, συμπονεί το λαό και κυρίως τις ευπαθείς ομάδες για τα δεινά που η ίδια η δική της κυβερνητική πολιτική έχει επιβάλλει.                    
Μετά έρχεται ο "κακός" να δηλώσει ότι το πλεόνασμα θα καλύψει άλλες ανάγκες.                     Αφήνει ταυτόχρονα να εννοηθεί ότι μπορεί η κυβέρνηση να είχε όλη την καλή πρόθεση να σας ενισχύσει αλλά οι οικονομική κατάσταση δεν το επιτρέπει τελικά.                    
Εμείς το χαυτουμε (νομίζουν) και βρίζουμε την τρόικα.                    
Όχι!                      Το πιάσαμε από καιρό το νόημα και δεν ψαρώνουμε πλέον.                             

Διαβάστε περισσότερα »

«Η τρόικα έδρασε σαν χασάπης», λέει ο εισηγητής έκθεσης του ΕΚ για την τρόικα

Σε υποψίες με βάζει η χρονική στιγμή που επιλέχθηκε να βγει στη δημοσιότητα η δήλωση αποκήρυξης του τρόπου αντιμετώπισης των συνεπειών της οικονομικής κρίσης, ο οποίος εφαρμόστηκε στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Ευρώπης που βρέθηκαν στην ίδια περίπου κατάσταση. Όλοι ξέρουμε ότι η συνταγή ήταν λανθασμένη. Ακόμη και όσοι πίστευαν ότι εφαρμοζόταν ένα σωστό και εξυγειαντικό πρόγραμμα, κατάλαβαν το λάθος. Δε χρειαζόταν λοιπόν σήμερα, ευρωπαίοι αξιωματούχοι να δηλώσουν κάτι που ξέρουμε όλοι. Αν προσπαθήσεις όμως να δεις τα πράγματα από μια απόσταση, θα αντιληφθείς ότι αυτή η δήλωση εξυπηρετεί την μείωση της αντίδρασης του ψηφοφόρου στις εκλογές που έφτασαν κιόλας. Θα πρέπει να περιμένουμε πολλές άλλες παρόμοιες δηλώσεις το επόμενο διάστημα. «Η τρόικα έδρασε σαν χασάπης», λέει ο εισηγητής έκθεσης του ΕΚ για την τρόικα «Ανεργία, εξαφάνιση ΜμΕ και φτώχεια έφερε η πολιτική λιτότητας» Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η πολιτική της τρόικας οδήγησε στο κλείσιμο πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην αύξηση της ανεργίας, ιδιαίτερα της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων. Στη φωτογραφία έργο από τον καλλιτέχνη γκράφιτι "Blu". Η σημαντική απώλεια των θέσεων εργασίας, η μαζική εξαφάνιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η αύξηση του πληθυσμού που ζει κοντά στο όριο της φτώχειας, είναι οι τρεις σημαντικότερες συνέπειες της πολιτικής λιτότητας που επέβαλε η τρόικα στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Κύπρο. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει έκθεση για τις κοινωνικές επιπτώσεις των προγραμμάτων στήριξης στις χώρες του Μνημονίου, η οποία εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία από την Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, στις Βρυξέλλες. «Κοινωνικό τσουνάμι» και βολές κατά Eurogroup Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο εισηγητής της έκθεσης και ευρωβουλευτής των σοσιαλιστών Αλεχάνδρο Σέρκας έκανε λόγο για «κοινωνικό τσουνάμι» που προκάλεσε η πολιτική της τρόικας στις χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής. Ο ισπανός ευρωβουλευτής πάντως, εκτός από την τρόικα, κατηγόρησε και το Eurogroup, ότι περιφρόνησαν την κοινωνική διάσταση της πολιτικής που εφάρμοσαν, «ωσάν η Ευρώπη να ήταν ένα κλαμπ πιστωτών». Ανεργία, φτώχεια και εξαφάνιση μικρομεσαίων Συγκεκριμένα, η έκθεση υπογραμμίζει ότι η πολιτική της τρόικας οδήγησε στο κλείσιμο πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην αύξηση της ανεργίας, ιδιαίτερα της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων. Επισημαίνει επίσης την «αλλοίωση» βασικών προτύπων εργασίας και τη σημαντική μείωση του κατώτατου μισθού, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου συρρικνώθηκε κατά 22%. Η έκθεση υπογραμμίζει ακόμη ότι στις χώρες του μνημονίου προέκυψαν νέες μορφές φτώχειας που πλήττουν τα μεσαία και λαϊκά στρώματα, π.χ. η αδυναμία μιας μερίδας του πληθυσμού να πληρώσει τις υποθήκες και τις υψηλές τιμές ενέργειας. Κάνει επίσης λόγο για μεγάλα λάθη, που, όπως επισημαίνεται, έγιναν όσον αφορά τον εργασιακό τομέα και το συνταξιοδοτικό. Οι ευρωβουλευτές επικρίνουν το γεγονός ότι στον σχεδιασμό των προγραμμάτων προσαρμογής δεν ζητήθηκε η γνώμη των εργοδοτών και των εκπροσώπων των εργαζομένων, ενώ παραβιάστηκαν διεθνείς συμβάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, με αποτέλεσμα το συνταγματικό δικαστήριο της Πορτογαλίας να κρίνει αντισυνταγματικά ορισμένα από τα μέτρα που ελήφθησαν. «Έδρασε σαν χασάπης, παρά σαν χειρουργός» «Η τρόικα έδρασε μάλλον σαν χασάπης, παρά σαν χειρουργός που γνωρίζει την ανατομία ενός σώματος», σχολίασε ο εισηγητής της έκθεσης Αλ. Σέρκας. Η έκθεση καλεί τα κράτη-μέλη και την ΕΕ να θέσουν σε εφαρμογή ένα σχέδιο ανάκαμψης για τις χώρες του μνημονίου και να διορθωθούν τα λάθη που έγιναν τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων εεπιχειρήσεων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού, καθώς και μέτρα για την τόνωση της απασχόλησης. Ο Αλ Σέρκας χαρακτήρισε «ανεπαρκή» τα 6 δισ. ευρώ που παρέχει το Ταμείο Εγγύησης για τους νέους και υποστήριξε ότι το ποσό αυτό πρέπει να αυξηθεί στα 20 δισ. ευρώ. Η έκθεση, που είναι άλλη από αυτή της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής της Ευρωβουλής, εγκρίθηκε από την Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΕΚ με 27 ψήφους υπέρ, επτά κατά και δύο αποχές. Η ψηφοφορία στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο στο Στρασβούργο. Πηγή: ΑΜΠΕ http://www.naftemporiki.gr/finance/story/765831

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Βαρουφάκης επιμένει: Η Ελλάδα ...τετέλεσται! λές και δεν το ξέραμε!

Ο Βαρουφάκης επιμένει: Η Ελλάδα ...τετέλεσται
Έχω εκνευριστεί με όλα όσα λένε "οι μετά Χριστόν προφήτες" δηλαδή, οι ασχολούμενοι με τα οικονομικά κάθε είδους για την πορεία της ΕΕ, της χώρας μας κτλ.
Που ήταν πριν;
Που ήταν ο κ. Βαρουφάκης το 2003, το 2004, το 2005 να μας πει όσα έπρεπε να μας πει.
Ότι δηλαδή οδεύουμε προς την καταστροφή.
Ότι έρχεται ο Γιωργάκης και η παρέα του να μας διαλύσουν.
Ότι δανειζόμαστε για να αγοράσουμε ένα υπερτιμημένο σπίτι, "το παιδί της φούσκας των ακινήτων", για να ικανοποιήσουμε και εμείς για τους εαυτούς μας, το όνειρο κάθε Έλληνα, δηλαδή να αποκτήσουμε "το δικό μας κεραμίδι".
Ότι οι τράπεζες μας κοροϊδεύουν, παρασέρνοντάς μας στο να συνάπτουμε δανειακές συμβάσεις με τεράστιες μηνιαίες δόσεις, υπολογίζοντας χωρίς τον "ξενοδόχο", ο οποίος θα μας κόψει στο μισό μισθούς και συντάξεις ενώ οι δόση θα παραμείνει εκεί που έχουμε υπογράψει κτλ κτλ...
Που ήταν λοιπόν όλοι αυτοί οι "σοφοί;"
Φυσικά που ήταν και ο κ. Βαρουφάκης;
Από την άλλη θα μου πεις, καλά, δεν καταλαβαίνεις ότι και εσύ έφταιξες;
Ναι έφταιξα και εγώ και εσύ συνέλληνα διότι και οι δύο μας ξεχάσαμε τη σοφή κουβέντα που λέει ο παππούς και η γιαγιά στο χωριό:
"Απλώστε τα πόδια σας έως εκεί που φτάνει το πάπλωμά σας".
Είναι αλήθεια ότι απομακρύνθηκες από τις αξίες, τις παραδόσεις, τα ήθη, τα έθιμα σου.
Έλεγες ότι και εγώ στο Κολωνάκι γεννήθηκα.
Ας επιστρέψω στα των οικονομικών τώρα.
Για πρώτη φορά διαβάζω ένα άρθρο με διατύπωση ουσιαστικών προτάσεων του κ. Βαρουφάκη.
Ίσως αποφάσισε από την ασφάλεια της διαβίωσής του στο εξωτερικό, με τους μισθούς και τις διασυνδέσεις του, να μας πει και κάτι σωστό.
Ίσως προσπαθεί να αλλάξει αυτό που σωστά λέγεται για τους οικονομολόγους:
"Ο οικονομολόγος μπορεί να σου εξηγήσει αύριο, γιατί αυτό που είπε χθες, δε συνέβη σήμερα".
Και για να μη νομίζετε ότι διέκοψα την κριτική μου, σημειώνω το εξής:
Η διαπίστωση του κ. Βαρουφάκη με την οποία αρχίζει το άρθρο του, το οποίο σας παραθέτω, είναι κάτι που ξέρει ακόμη και ένα 7χρονο παιδί στην Ελλάδα του σήμερα.
Διαβάστε το κείμενο του άρθρου.

Είναι, πλέον, εμφανές ότι η χώρα μας έχει απολέσει πλήρως τη δυνατότητα να διαφεντεύει το μέλλον της, γράφει στο protagon.gr ο Γιάννης Βαρουφάκης και προτείνει...
τρεις τρόπους για να ξαναβρεί τον χαμένο της εαυτό.
Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης στο protagon.gr
Όταν την περασμένη εβδομάδα, μετά από συνάντηση των υπουργών Oικονομικών της Ευρωζώνης, οι υπουργοί των «κραταιών» χωρών αποσύρθηκαν κατ' ιδίαν για να συσκεφτούν για το τι μέλλει γενέσθαι ως προς το ελληνικό δημόσιο χρέος, χωρίς καν να προσκαλέσουν τον έλληνα υπουργό Oικονομικών, όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι η Ελλάδα... τετέλεσται. Ότι οι τρεις τελευταίες κυβερνήσεις (Παπανδρέου-Παπαδήμου-Σαμαρά) έχουν εκχωρήσει τις τύχες της χώρας στους δήθεν «ισχυρούς» της ΕΕ, ελπίζοντας ότι κάτι καλό θα ελεήσουν και για εμάς, ενώ κατά βάθος γνωρίζουν ότι το μόνο που, σε τελική ανάλυση, τους ενδιαφέρει είναι το πώς θα επιμηκύνουν την... Κρίση μας ώστε να μη χρειαστεί να παραδεχθούν ότι έσφαλαν το 2010, το 2011, το 2012, πέρσι – ότι η ιδέα να δώσουν, υπό τον όρο της δραστικής συρρίκνωσης του εθνικού της εισοδήματος, το μεγαλύτερο δάνειο στην πιο πτωχευμένη χώρα του κόσμου, και κατόπιν να της δώσουν κι άλλα δάνεια για να καλύψουν την αποτυχία των προηγούμενων, ήταν εγκληματικά ανόητη.
Τρία χρόνια τώρα επιχειρηματολογώ ότι πρέπει να σταματήσουμε να πασχίζουμε για την επόμενη δόση δανείων που μας βυθίζουν ακόμα περισσότερο στις μαύρες μας τρύπες. Στο πιο πρόσφατό μου άρθρο, εδώ στο protagon, άλλη μια φορά επιχειρηματολόγησα υπέρ μιας σκληρής διαπραγματευτικής στάσης και παράθεσα τρεις στόχους που πρέπει να έχουμε – δεν θα τους επαναλάβω εδώ (όποιος θέλει μπορεί να τους δει εδώαριθμημένους, στο τέλος του κειμένου εκείνου). Πολλοί έθεσαν, θεμιτά, το ερώτημα:
«Ποια ακριβώς θα είναι απειλή μας, ώστε να πετύχουμε τους στόχους αυτούς στο πλαίσιο μιας εφ' όλης της ύλης, και εκ του μηδενός, πολιτική διαπραγμάτευση της δανειακής συμφωνίας μας με τα αφεντικά της τρόικας (κι όχι με τους υπαλλήλους Τόμσεν και Μαζούχ);».

Απαντώ άμεσα και σταράτα:
1. Έως ότου αρχίσει η διαπραγμάτευση που η Γερμανία αρνείται, μονομερής διακοπή των συνομιλιών με τους υπαλλήλους της τρόικας και της εφαρμογής του συμφωνημένου «προγράμματος προσαρμογής», π.χ. διαθεσιμότητα σε υπηρεσίες που είναι ανόητος ο θεσμός (π.χ. στα πανεπιστήμια όπου οι γραμματείες πάσχουν από μεγάλες ελλείψεις προσωπικού) - όχι όμως και των μεταρρυθμίσεων που εμείς κρίνουμε ότι έχει ανάγκη η χώρα. Π.χ. θα πρότεινα τη μονομερή εφαρμογή της απελευθέρωσης των επαγγελμάτων που δεν υπάρχει λόγος να παραμένουν υπό περιορισμό (π.χ. διάθεση φαρμάκων που δεν απαιτούν συνταγογράφηση από όσα καταστήματα θέλουν να τα πωλούν), κατάργηση του νόμου περί απολύσεων (μιας και, πρώτον, όποια επιχείρηση θέλει να απολύσει βρίσκει τον τρόπο να το κάνει και, δεύτερον, ο υπουργός των Οικονομικών ισχυρίζεται ότι καμία μεγάλη επιχείρηση δεν θέλει να προβεί σε απολύσεις), κ.λπ.
2. Ανακοίνωση ότι τα ομόλογα του δημοσίου που κατέχει η ΕΚΤ δεν θα αποπληρώνονται όταν ωριμάζουν όσο το ελληνικό δημόσιο χρέος παραμένει μη βιώσιμο (σύμφωνα με το ΔΝΤ) και το κράτος μας αναγκάζεται να δανείζεται από την ΕΚΤ (μέσω των πτωχευμένων «ιδιωτικών» τραπεζών) ώστε να «αποπληρώνει» την... ΕΚΤ.
3. Η ελληνική κυβέρνηση θα καταψηφίσει κάθε εδάφιο και άρθρο της δήθεν τραπεζικής ενοποίησης η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επέκταση του Κυπριακού μοντέλου «επίλυσης» μιας τραπεζικής κρίσης σε όλες τις χώρες της Περιφέρειας – με αποτέλεσμα να κρατά ζωντανή την απειλή του κουρέματος των καταθέσεων στις πιο αδύναμες χώρες της Ευρωζώνης, συντηρώντας έτσι το αρνητικό κλίμα που ροκανίζει σαν «σαράκι» την εμπιστοσύνη των επενδυτών στις χώρες μας. Αν η Γερμανία θέλει να περάσει αυτό το εξάμβλωμα δήθεν τραπεζικής ένωσης από την ΕΕ, να ξέρει ότι θα καταβάλει το αντίτιμο: τη γενναία απομείωση του ελληνικού χρέους έτσι ώστε, τουλάχιστον, να μην κινδυνεύουν άμεσα οι καταθέσεις με την πρώτη (νέα) τραπεζική κρίση (σε μια Ευρώπη που μας υπόσχεται επανάληψη του Κυπριακού «επεισοδίου»).
Κι αν το Βερολίνο δεν ενδώσει στην τριπλή απειλή μας; Τι θα κάνουμε;
Υπομονή! Αυτό θα κάνουμε.
Αν η κυβέρνηση λέει την αλήθεια, κι έχουμε πράγματι πρωτογενές πλεόνασμα, απλά το ελληνικό δημόσιο θα ζει από τα έσοδά του. Ο χρόνος θα δουλεύει υπέρ του κ. Σαμαρά και του κ. Στουρνάρα, εφόσον οι εταίροι μας κόπτονται για τη δήθεν, κάλπικη τραπεζική τους ενοποίηση και η ΕΚΤ δεν θέλει να παραδεχθεί ότι ανοήτως αντιστάθηκε στο κούρεμα των ομολόγων μας το 2010 και το 2012. Εκτός κι αν το πρωτογενές πλεόνασμα είναι μύθος (οπότε ας μας το πουν για να ξέρουμε)...
Το μόνο ρίσκο με αυτή την τριπλή απειλή είναι να αποφασίσει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ να κλείσει τη στρόφιγγα στη ρευστότητα που λαμβάνουν οι ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ και το ELA. Δεν είναι αδύνατον κάτι τέτοιο. Ισοδυναμεί όμως με άμεση εκπαραθύρωση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και γρήγορη αποδόμηση της τελευταίας. Πεποίθησή μου είναι ότι αν μπορούσαν να είχαν ακρωτηριάσει την Ελλάδα θα το είχαν κάνει. Ότι θα το κάνουν ό,τι και να κάνουμε εμείς. Από το 2010 όμως επιχειρηματολογώ ότι οι γερμανοί ιθύνοντες ξέρουν πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον χωρίς να καταρρεύσει η Ευρωζώνη.
Αν μάλιστα η ελληνική κυβέρνηση προβεί στις τρεις πιο πάνω μετριοπαθείς ανακοινώσεις, είναι αδύνατον (τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά) να περάσει από το ΔΣ της ΕΚΤ η απόφαση διακοπής του ELA για τις ελληνικές τράπεζες. Απλά δεν θα το τολμήσουν σε μια περίοδο όπου οι αναπτυσσόμενες οικονομίες τελούν υπό πανικό και οι ΗΠΑ, η ΕΕ κ.λπ. κρατούν τις αναπνοές τους. Οπότε, ο χρόνος θα τρέχει πραγματικά υπέρ της χώρας μας αλλά και υπέρ της Ευρωζώνης. Κακά τα ψέματα: όσο καθυστερούν να λύσουν τον δήθεν γρίφο του «ελληνικού προβλήματος» τόσο επιμηκύνεται καταστροφικά η Κρίση του Ευρώ. Θα είναι δώρο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη η πιο πάνω τριπλή απειλή καθώς θα αναγκάσει το Βερολίνο να αποδράσει από μια Άρνηση που κάνει κακό όχι μόνο στον λαό μας αλλά στην ευρωπαϊκή ιδέα γενικότερα

http://www.gkourou.com/2014/02/o-b.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

Διαβάστε περισσότερα »

Ο αντίκτυπος της κρίσης στα άτομα με αναπηρία

Κρίσιμο ζήτημα για το αναπηρικό κίνημα αποτελεί το γεγονός, ότι σε υφεσιακά περιβάλλοντα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και καλλιεργούνται συντηρητικές αντιλήψεις «εθελοντισμού» και «φιλανθρωπίας», σε αντιδιαστολή των υποχρεώσεων του κράτους πρόνοιας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Επίσης, σε επικοινωνιακό επίπεδο, και με αφορμή καταδικαστέες παρατυπίες στην πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές, εντοπίζονται φαινόμενα συλλήβδην σπίλωσης των ατόμων με αναπηρία, αντί της ανάληψης ευθύνης για τους ανεπαρκείς θεσμούς και την πλημμελή λειτουργία τους.
Του Ιωάννη Βαρδακαστάνη

Οι οικονομικές συνθήκες της σημερινής περιόδου έχουν διαμορφώσει ένα εξαιρετικά δυσμενές περιβάλλον για τα θέματα των ατόμων με αναπηρία, με χρόνια πάθηση και για τις οικογένειες που έχουν στη φροντίδα τους άτομα με βαριές αναπηρίες. Η παρατεταμένη οικονομική κρίση οδήγησε σε σειρά δυσμενών θεσμικών αλλαγών στα θέματα αναπηρίας και σε περιορισμό της χρηματοδότησης του τομέα της κοινωνικής πολιτικής. Οι πρόσφατες εξελίξεις στην ελληνική οικονομία και κοινωνία επιβεβαιώνουν, με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο, την αντιφατική κατάσταση που διαμορφώνεται και διεθνώς στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια.

Από τη μια μεριά, ως αποτέλεσμα των αγώνων του αναπηρικού κινήματος, έχουν διαδοθεί και έχουν γίνει κοινός τόπος αξίες και αρχές που αναφέρονται στα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες έχουν αποτυπωθεί σε κείμενα διεθνών οργανισμών και έχουν υιοθετηθεί από την εθνική νομοθεσία της χώρας. Αποκορύφωμα αυτών των θετικών εξελίξεων είναι η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία του ΟΗΕ, η πρώτη Σύμβαση που κυρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και από την Ελλάδα με τον ν.4074/2012. Από την άλλη, με πρόφαση την οικονομική κρίση, τόσο σε επίπεδο πολιτικής όσο και σε θεσμικό επίπεδο, παρατηρείται μία αντίστροφη τάση η οποία οδηγεί στην απαξίωση και τον περιορισμό του χώρου και της εμβέλειας της κοινωνικής πολιτικής, θέτοντας ταυτόχρονα σε σοβαρό κίνδυνο τον πυρήνα των κατακτήσεων στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η μετάθεση του οικονομικού βάρους στα άτομα επανεισάγει, με οικονομικούς πλέον όρους, την εξατομίκευση της αναπηρίας του ξεπερασμένου ιατρικού μοντέλου, σε πλήρη αντιδιαστολή με τη σύγχρονη φιλοσοφία της κοινωνικής προσέγγισης.

Με την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης αποσταθεροποιείται η πραγμάτωση των δικαιωμάτων. Η έλλειψη οικονομικών προϋποθέσεων για την άσκηση των δικαιωμάτων, τους προσδίδει το χαρακτηριστικό του μη ρεαλιστικού, με αποτέλεσμα η θεσμική κατάργησή τους να καθίσταται τυπική διαδικασία. Στο πλαίσιο αυτό, η αναπηρία, ως ζήτημα δικαιωμάτων, που έχει και οικονομικές διαστάσεις, υφίσταται έντονες πιέσεις.

Χαρακτηριστικό αρνητικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής είναι το νέο σύστημα πιστοποίησης και αξιολόγησης της αναπηρίας, το οποίο αντί να σχεδιαστεί βάσει της δικαιωματικής προσέγγισης, σχεδιάστηκε βάσει των επιταγών και απαιτήσεων της τρόικας, έτσι ώστε να τεθούν πολλά άτομα με αναπηρία εκτός συστήματος οικονομικών και κοινωνικών παροχών. Ο στόχος ήταν να μειωθεί ο αριθμός των δικαιούχων και ως εκ τούτου να μειωθούν οι δημόσιες δαπάνες που κατευθύνονται στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής.

Με τον τρόπο αυτόν δικαιώματα, τα οποία στο σημερινό επίπεδο του πολιτισμού είναι αυτονόητο ότι πρέπει να τα απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες, μετατρέπονται σε αγοραία αγαθά και υπηρεσίες. Το αποτέλεσμα αυτής της οπισθοδρόμησης είναι ότι πλέον προϋπόθεση για την πρόσβαση, σε αυτά τα αγαθά και τις υπηρεσίες, δεν είναι απλώς η ιδιότητα του πολίτη, αλλά η κατοχή ανάλογης αγοραστικής δύναμης.

Κρίσιμο ζήτημα για το αναπηρικό κίνημα αποτελεί το γεγονός, ότι σε υφεσιακά περιβάλλοντα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και καλλιεργούνται συντηρητικές αντιλήψεις «εθελοντισμού» και «φιλανθρωπίας», σε αντιδιαστολή των υποχρεώσεων του κράτους πρόνοιας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Επίσης, σε επικοινωνιακό επίπεδο, και με αφορμή καταδικαστέες παρατυπίες στην πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές, εντοπίζονται φαινόμενα συλλήβδην σπίλωσης των ατόμων με αναπηρία, αντί της ανάληψης ευθύνης για τους ανεπαρκείς θεσμούς και την πλημμελή λειτουργία τους.

Το ελληνικό αναπηρικό κίνημα δεν θα επιτρέψει η οικονομική κρίση να μετατραπεί σε κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τα άτομα με αναπηρία, τις οικογένειές τους και για κάθε ευπαθή ομάδα της ελληνικής κοινωνίας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, το αναπηρικό κίνημα ήταν και είναι αλληλέγγυο με τους αγώνες των κοινωνικών και συνδικαλιστικών φορέων που εκπροσωπούν εργαζόμενους, συνταξιούχους και άλλες ευπαθείς ομάδες πληθυσμού.

Το ελληνικό αναπηρικό κίνημα κινητοποίησε κατ’ επανάληψη και μαζικά τους Έλληνες και Ελληνίδες με αναπηρία σε μεγάλες παν-αναπηρικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Επίσης, κατέθεσε συγκεκριμένο πλαίσιο πολιτικών προτάσεων για την προστασία των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους. Η ρητορική συμπάθειας στα άτομα με αναπηρία χωρίς αλλαγή προσανατολισμού στην οικονομική πολιτική στερείται νοήματος. Η ουσιαστική αντιμετώπιση του ζητήματος της αναπηρίας μπορεί να επιτευχθεί μόνο στο πλαίσιο της οικονομικής ανάπτυξης, της ενίσχυσης των δημοσίων εσόδων και του κοινωνικού κράτους. Αυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο με τη διεκδίκηση, τη συμμετοχή, τον έλεγχο της εκάστοτε εξουσίας και την πολιτικο-ιδεολογική αντιπαράθεση με τις απόψεις που τάσσονται υπέρ της αποκαθήλωσης του κοινωνικού κράτους.


Ιωάννης Βαρδακαστάνης, Πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία, Πρόεδρος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Ατόμων με Αναπηρία από την 1η Ιουλίου 2012 μέχρι την 30η Ιουνίου 2014 και Μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στην Ομάδα III


Πηγή: «The Economist» της εφημερίδα «Η Καθημερινή»

Διαβάστε περισσότερα »