ο νέος υπ αριθμόν ένα εχθρός της κοινωνίας είναι... οι ανάπηροι.
Πρακτικές που είχαν εφαρμοστεί την απάνθρωπη εποχή της ναζιστικής γερμανίας με αφανισμό ολόκληρων πληθυσμών, με αφανισμό τσιγγάνων και αναπήρων φαίνεται πως έχουν επανέλθει αλλά με διαφορετικό τρόπο επιβολής και ειρηνικά μέσα αφανισμού.
Τώρα υπάρχει η σύγχρονη ιερά εξέταση, η κολυμβήθρα του Σιλωάμ είτε με μορφή ιδιωτικής εταιρείας στη Βρετανία είτε με το δικό μας ΚΕΠΑ (το οποίο ίσως αργότερα είναι και αυτό ιδιωτικό).
Καθημερινά γίνομαι δέκτης διαμαρτυριών ανθρώπων σε απόγνωση.
Θεωρήθηκαν κάποτε ανάπηροι, τώρα όμως...έγιαναν!
Ακόμη όμως και σε αυτούς που η αναπηρία έχει αφήσει ολοκληρωμένη τη βλάβη, σε αυτούς που έλαβαν ποσοστό αναπηρίας 100% οι μειώσεις δώρων, οι περικοπές στη μηνιαία σύνταξη ή επίδομα, τα μεγάλα φορολογικά βάρη αλλά και η επιβάρυνση τους με το κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το οποίο παλιότερα κάλυπτε το ασφαλιστικό τους ταμείο κτλ., έχουν προκαλέσει μεγάλη ανατροπή στη ζωή τους.
Όλοι σκεπτόμαστε με φόβο και αγωνία το αβέβαιο και δυσοίωνο μέλλον.
Προσωπικά με απασχολούν και με κάνουν να ανησυχώ, και ορισμένα άλλα ζητήματα όπως το ότι τα ποσοστά αναπηρίας που αποδίδει το ΚΕΠΑ θεωρούμε πως είναι ικανοποιητικά όταν είναι 80%.
Φοβάμαι πως όταν θα λάβουμε όλοι το ποσοστό αναπηρίας μας από τα ΚΕΠΑ, με μια αιφνιδιαστική κίνηση κάτι θα αλλάξουν και το 80% δε θα είναι αρκετό.
Θα το εισάγουν ως μια ακόμη υποχρέωση της χώρας μας και κανείς δε θα μπορεί να πει τίποτα.
Το σημαντικότερο...δε θα μπορεί να κάνει τίποτα.
Εξίσου ανησυχιτικό θεωρώ το ότι από την άρχή του 2012 οι καταταλαιπωρημένοι δήμοι της χώρας μας, οι οποίοι επιφορτίστηκαν με πάμπολες υποχρεώσεις, ανέλαβαν εξ ολοκλήρου και την ευθύνη της κοινωνικής πρόνοιας & αλληλεγγύης.
Έως τώρα χρηματοδοτεί η κυβέρνηση τους δήμους για να διανήμουν τα προνοιακά επιδόματα.
Μια μέρα θεωρώ ότι η χρηματοδότηση από την κυβέρνηση θα μειωθεί (πιθανότατα σταδιακά) και οι δήμοι θα κληθούν να βρουν τρόπο να καλύψουν το χρηματοδοτικό κενό.
Θα μετακυλήσουν το κόστος στα δημοτικά τέλη και κάθε δημότης θα υποχρεωθεί να πληρώνει χρήματα και για τους αναπήρους.
Σίγουρα θα υπάρξουν διαμαρτυρίες, αντιδράσεις και θα αναζητηθούν λύσεις από ομάδες καταναλωτών και λοιπούς φορείς ώστε να μην πληρώνουν οι δημότες αυτό το κόστος, τη στιγμή που και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα υπερφορολογησης, ανεργίας κτλ.
Πιθανότατα με την εξόφληση των δημοτικών τελών στο ταμείο παρακαταθηκών & δανείων, θα αποφεύγει κάθε δημότης το επιπλέον κόστος υπέρ των αναπήρων.
Κατά συνέπεια τα προνοιακά επιδόματα θα ανήκουν στο παρελθόν.
Το "διαίρει και βασίλευε " εφαρμόζεται συνεχώς με επιτυχία.
Γιατί όχι και εδώ;
διαιρείται το κοινωνικό σύνολο.
η αντιπαλότητα μεταξύ των ομάδων της κοινωνίας μας αυξάνει δίοτι η πίεση που προκαλούν στους πολίτες τα πολλαπλά προβλήματα της καθημερινότητας τους εκτωνόνεται πάνω στους συνανθρώπους τους, ακόμη και αν ανήκουν σε κάποια ευπαθή κοινωνική ομάδα, όπως τα ΑμεΑ.
Δυστυχώς όλα αυτά δεν είναι μακρινά.
Είναι μπροστά μας και σύντομα θα εμφανιστούν.
Μακάρι να μη γίνουν πραγματικότητα.
Διαβάστε το κείμενο του άρθρου:
Οι Βρετανοί που είχαν την... ατυχία στη ζωή να αντιμετωπίσουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, τώρα ζουν με τον τρόμο του «καφέ φακέλου»...
Τι είναι ο «καφέ φάκελος»;
Ένα ραβασάκι που έρχεται στο ταχυδρομείο και τους ενημερώνει ότι πρόκειται να περάσουν από ιατρική εξέταση.
Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η εταιρεία που αναλάμβανε να πραγματοποιήσει τους «ελέγχους» ήταν η γαλλική Atos, η οποία δούλευε στην ουσία με ποσοστά!
Όσο δηλαδή περισσότερους ασθενείς κατάφερνε να στείλει πίσω στη δουλειά, τόσο περισσότερα τα κέρδη!
Οι καταγγελίες άρχισαν να πέφτουν βροχή και εκατοντάδες πολίτες στράφηκαν στη Δικαιοσύνη, όπου περιέγραφαν απίστευτες σκηνές με νοσοκόμες να ουρλιάζουν σε ασθενείς με κινητικά προβλήματα ότι «δεν προσπαθούν αρκετά», ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις άνθρωποι που κρίθηκαν «ικανότατοι» να εργαστούν, απεβίωσαν ύστερα από λίγες ημέρες.
Κανείς δεν θα γλιτώσει από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα...
κι όποιος δεν είναι με το μέρος της, είναι εχθρός της.
Στη Βρετανία, μια χώρα που αποτελούσε το πλέον εύφορο έδαφος για πάσης φύσεως θατσερικούς πειραματισμούς (μέχρι που την αποκαθήλωσε ο μνημονιακός ευρωπαϊκός Νότος), ο νέος υπ αριθμόν ένα εχθρός της κοινωνίας είναι... οι ανάπηροι.
Τι να κάνουμε να «νοικοκυρέψουμε» (έτσι το λέμε τώρα) τα οικονομικά μας, σου έλεγε ο Κάμερον, από πού να κόψουμε, από πού να ράψουμε; Το βρήκαν: από τα επιδόματα των αναπήρων. Επειδή όμως οι γνωστοί σε όλους μας νεοφιλελεύθεροι Ταλιμπάν δεν καταλαβαίνουν από «ημίμετρα», δεν τους φτάνει να πετσοκόψουν τα επιδόματα... Οι ανάπηροι που κρίνονται «ικανοί» θα πρέπει να εξευτελιστούν και να επιστρέψουν στις εργασίες τους. Ποιος θα κρίνει την «ικανότητα» του εκάστοτε πολίτη να εργαστεί; Μα, μια ιδιωτική εταιρεία φυσικά!
Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, οι Βρετανοί που είχαν την... ατυχία στη ζωή να αντιμετωπίσουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, τώρα ζουν με τον τρόμο του «καφέ φακέλου»...
Τι είναι ο «καφέ φάκελος»;
Ένα ραβασάκι που έρχεται στο ταχυδρομείο και τους ενημερώνει ότι πρόκειται να περάσουν από ιατρική εξέταση.
Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η εταιρεία που αναλάμβανε να πραγματοποιήσει τους «ελέγχους» ήταν η γαλλική Atos, η οποία δούλευε στην ουσία με ποσοστά!
Όσο δηλαδή περισσότερους ασθενείς κατάφερνε να στείλει πίσω στη δουλειά, τόσο περισσότερα τα κέρδη!
Οι καταγγελίες άρχισαν να πέφτουν βροχή και εκατοντάδες πολίτες στράφηκαν στη Δικαιοσύνη, όπου περιέγραφαν απίστευτες σκηνές με νοσοκόμες να ουρλιάζουν σε ασθενείς με κινητικά προβλήματα ότι «δεν προσπαθούν αρκετά», ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις άνθρωποι που κρίθηκαν «ικανότατοι» να εργαστούν, απεβίωσαν ύστερα από λίγες ημέρες.
Η Δικαιοσύνη ανέτρεψε σχεδόν τις μισές αποφάσεις της Atos, η οποία παραιτήθηκε από το «έργο» πριν από λίγες ημέρες δηλώνοντας ευθαρσώς ότι τελικά το ντιλ με τη βρετανική κυβέρνηση «δεν είναι αρκετά προσοδοφόρο».
Ωστόσο, παρά τα όσα συνέβησαν, ο Κάμερον και η παρέα του δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αλλάξουν πορεία...
Το μόνο που θα αλλάξει είναι η εταιρεία που θα κάνει τη βρόμικη δουλειά.
Πηγή: Εφημερίδα «Το ποντίκι»
Πρακτικές που είχαν εφαρμοστεί την απάνθρωπη εποχή της ναζιστικής γερμανίας με αφανισμό ολόκληρων πληθυσμών, με αφανισμό τσιγγάνων και αναπήρων φαίνεται πως έχουν επανέλθει αλλά με διαφορετικό τρόπο επιβολής και ειρηνικά μέσα αφανισμού.
Τώρα υπάρχει η σύγχρονη ιερά εξέταση, η κολυμβήθρα του Σιλωάμ είτε με μορφή ιδιωτικής εταιρείας στη Βρετανία είτε με το δικό μας ΚΕΠΑ (το οποίο ίσως αργότερα είναι και αυτό ιδιωτικό).
Καθημερινά γίνομαι δέκτης διαμαρτυριών ανθρώπων σε απόγνωση.
Θεωρήθηκαν κάποτε ανάπηροι, τώρα όμως...έγιαναν!
Ακόμη όμως και σε αυτούς που η αναπηρία έχει αφήσει ολοκληρωμένη τη βλάβη, σε αυτούς που έλαβαν ποσοστό αναπηρίας 100% οι μειώσεις δώρων, οι περικοπές στη μηνιαία σύνταξη ή επίδομα, τα μεγάλα φορολογικά βάρη αλλά και η επιβάρυνση τους με το κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το οποίο παλιότερα κάλυπτε το ασφαλιστικό τους ταμείο κτλ., έχουν προκαλέσει μεγάλη ανατροπή στη ζωή τους.
Όλοι σκεπτόμαστε με φόβο και αγωνία το αβέβαιο και δυσοίωνο μέλλον.
Προσωπικά με απασχολούν και με κάνουν να ανησυχώ, και ορισμένα άλλα ζητήματα όπως το ότι τα ποσοστά αναπηρίας που αποδίδει το ΚΕΠΑ θεωρούμε πως είναι ικανοποιητικά όταν είναι 80%.
Φοβάμαι πως όταν θα λάβουμε όλοι το ποσοστό αναπηρίας μας από τα ΚΕΠΑ, με μια αιφνιδιαστική κίνηση κάτι θα αλλάξουν και το 80% δε θα είναι αρκετό.
Θα το εισάγουν ως μια ακόμη υποχρέωση της χώρας μας και κανείς δε θα μπορεί να πει τίποτα.
Το σημαντικότερο...δε θα μπορεί να κάνει τίποτα.
Εξίσου ανησυχιτικό θεωρώ το ότι από την άρχή του 2012 οι καταταλαιπωρημένοι δήμοι της χώρας μας, οι οποίοι επιφορτίστηκαν με πάμπολες υποχρεώσεις, ανέλαβαν εξ ολοκλήρου και την ευθύνη της κοινωνικής πρόνοιας & αλληλεγγύης.
Έως τώρα χρηματοδοτεί η κυβέρνηση τους δήμους για να διανήμουν τα προνοιακά επιδόματα.
Μια μέρα θεωρώ ότι η χρηματοδότηση από την κυβέρνηση θα μειωθεί (πιθανότατα σταδιακά) και οι δήμοι θα κληθούν να βρουν τρόπο να καλύψουν το χρηματοδοτικό κενό.
Θα μετακυλήσουν το κόστος στα δημοτικά τέλη και κάθε δημότης θα υποχρεωθεί να πληρώνει χρήματα και για τους αναπήρους.
Σίγουρα θα υπάρξουν διαμαρτυρίες, αντιδράσεις και θα αναζητηθούν λύσεις από ομάδες καταναλωτών και λοιπούς φορείς ώστε να μην πληρώνουν οι δημότες αυτό το κόστος, τη στιγμή που και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα υπερφορολογησης, ανεργίας κτλ.
Πιθανότατα με την εξόφληση των δημοτικών τελών στο ταμείο παρακαταθηκών & δανείων, θα αποφεύγει κάθε δημότης το επιπλέον κόστος υπέρ των αναπήρων.
Κατά συνέπεια τα προνοιακά επιδόματα θα ανήκουν στο παρελθόν.
Το "διαίρει και βασίλευε " εφαρμόζεται συνεχώς με επιτυχία.
Γιατί όχι και εδώ;
διαιρείται το κοινωνικό σύνολο.
η αντιπαλότητα μεταξύ των ομάδων της κοινωνίας μας αυξάνει δίοτι η πίεση που προκαλούν στους πολίτες τα πολλαπλά προβλήματα της καθημερινότητας τους εκτωνόνεται πάνω στους συνανθρώπους τους, ακόμη και αν ανήκουν σε κάποια ευπαθή κοινωνική ομάδα, όπως τα ΑμεΑ.
Δυστυχώς όλα αυτά δεν είναι μακρινά.
Είναι μπροστά μας και σύντομα θα εμφανιστούν.
Μακάρι να μη γίνουν πραγματικότητα.
Διαβάστε το κείμενο του άρθρου:
Οι Βρετανοί που είχαν την... ατυχία στη ζωή να αντιμετωπίσουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, τώρα ζουν με τον τρόμο του «καφέ φακέλου»...
Τι είναι ο «καφέ φάκελος»;
Ένα ραβασάκι που έρχεται στο ταχυδρομείο και τους ενημερώνει ότι πρόκειται να περάσουν από ιατρική εξέταση.
Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η εταιρεία που αναλάμβανε να πραγματοποιήσει τους «ελέγχους» ήταν η γαλλική Atos, η οποία δούλευε στην ουσία με ποσοστά!
Όσο δηλαδή περισσότερους ασθενείς κατάφερνε να στείλει πίσω στη δουλειά, τόσο περισσότερα τα κέρδη!
Οι καταγγελίες άρχισαν να πέφτουν βροχή και εκατοντάδες πολίτες στράφηκαν στη Δικαιοσύνη, όπου περιέγραφαν απίστευτες σκηνές με νοσοκόμες να ουρλιάζουν σε ασθενείς με κινητικά προβλήματα ότι «δεν προσπαθούν αρκετά», ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις άνθρωποι που κρίθηκαν «ικανότατοι» να εργαστούν, απεβίωσαν ύστερα από λίγες ημέρες.
Κανείς δεν θα γλιτώσει από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα...
κι όποιος δεν είναι με το μέρος της, είναι εχθρός της.
Στη Βρετανία, μια χώρα που αποτελούσε το πλέον εύφορο έδαφος για πάσης φύσεως θατσερικούς πειραματισμούς (μέχρι που την αποκαθήλωσε ο μνημονιακός ευρωπαϊκός Νότος), ο νέος υπ αριθμόν ένα εχθρός της κοινωνίας είναι... οι ανάπηροι.
Τι να κάνουμε να «νοικοκυρέψουμε» (έτσι το λέμε τώρα) τα οικονομικά μας, σου έλεγε ο Κάμερον, από πού να κόψουμε, από πού να ράψουμε; Το βρήκαν: από τα επιδόματα των αναπήρων. Επειδή όμως οι γνωστοί σε όλους μας νεοφιλελεύθεροι Ταλιμπάν δεν καταλαβαίνουν από «ημίμετρα», δεν τους φτάνει να πετσοκόψουν τα επιδόματα... Οι ανάπηροι που κρίνονται «ικανοί» θα πρέπει να εξευτελιστούν και να επιστρέψουν στις εργασίες τους. Ποιος θα κρίνει την «ικανότητα» του εκάστοτε πολίτη να εργαστεί; Μα, μια ιδιωτική εταιρεία φυσικά!
Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, οι Βρετανοί που είχαν την... ατυχία στη ζωή να αντιμετωπίσουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, τώρα ζουν με τον τρόμο του «καφέ φακέλου»...
Τι είναι ο «καφέ φάκελος»;
Ένα ραβασάκι που έρχεται στο ταχυδρομείο και τους ενημερώνει ότι πρόκειται να περάσουν από ιατρική εξέταση.
Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, η εταιρεία που αναλάμβανε να πραγματοποιήσει τους «ελέγχους» ήταν η γαλλική Atos, η οποία δούλευε στην ουσία με ποσοστά!
Όσο δηλαδή περισσότερους ασθενείς κατάφερνε να στείλει πίσω στη δουλειά, τόσο περισσότερα τα κέρδη!
Οι καταγγελίες άρχισαν να πέφτουν βροχή και εκατοντάδες πολίτες στράφηκαν στη Δικαιοσύνη, όπου περιέγραφαν απίστευτες σκηνές με νοσοκόμες να ουρλιάζουν σε ασθενείς με κινητικά προβλήματα ότι «δεν προσπαθούν αρκετά», ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις άνθρωποι που κρίθηκαν «ικανότατοι» να εργαστούν, απεβίωσαν ύστερα από λίγες ημέρες.
Η Δικαιοσύνη ανέτρεψε σχεδόν τις μισές αποφάσεις της Atos, η οποία παραιτήθηκε από το «έργο» πριν από λίγες ημέρες δηλώνοντας ευθαρσώς ότι τελικά το ντιλ με τη βρετανική κυβέρνηση «δεν είναι αρκετά προσοδοφόρο».
Ωστόσο, παρά τα όσα συνέβησαν, ο Κάμερον και η παρέα του δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αλλάξουν πορεία...
Το μόνο που θα αλλάξει είναι η εταιρεία που θα κάνει τη βρόμικη δουλειά.
Πηγή: Εφημερίδα «Το ποντίκι»
